| بررسی رابطه تاب آوری و توانمندی اجتماعی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی با سطح فعالیت بدنی و آمادگی جسمانی |
| کد مقاله : 1221-4THPECONF (R1) |
| نویسندگان |
|
رئوف نگارش *1، محمد برنا2، مطهره مختارزاده3 1گروه آموزش تربیت بدنی،دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران 2گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 3گروه فیزولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف از مطالعه حاضر، بررسی رابطه تابآوری و توانمندی اجتماعی با سطح فعالیتبدنی و آمادگیجسمانی در دانشآموزان دورهی دوم ابتدایی بود. این مطالعه بهصورت مقطعی–تحلیلی در میان ۳۹ دانشآموز ۱۰ تا ۱۲ ساله پایه چهارم تا ششم در یک مدرسه ابتدایی اجرا شد. تابآوری، توانمندی اجتماعی با پرسشنامه «توانمندیهای اجتماعی–هیجانی و تابآوری کودکان» و سطح فعالیتبدنی با «پرسشنامه فعالیتبدنی نونهالان-کودکان» ارزیابی شد. همچنین، آمادگیجسمانی با آزمون تعادل ایستادن روی یک پا و دو سرعت ۲۰ متر ارزیابی شد. از آزمونهای آنوا، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی جهت تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد بین پایههای تحصیلی از نظر تابآوری، توانمندی اجتماعی و سطح فعالیتبدنی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0< p)، اما عملکرد آمادگیجسمانی بین پایهها متفاوت بود (05/0 >p)؛ بهگونهای که دانشآموزان پایه چهارم عملکرد ضعیفتری در تعادل و سرعت نسبت به پایههای بالاتر داشتند (05/0 >p). تحلیل همبستگی بیانگر وجود رابطه مثبت و معنیدار متوسط بین تابآوری، توانمندی اجتماعی با سطح فعالیتبدنی (33/0= r) و تعادل (33/=r) بود، اما ارتباط معنادار با دو سرعت کشف نشد. از طرفی، سطح فعالیتبدنی با تعادل رابطه مثبت و قوی (53/0=r) نشان داد. نتایج رگرسیون خطی مشخص کرد که تنها سطح فعالیتبدنی قادر است ۱۱ درصد از تغییرات تابآوری–توانمندی اجتماعی را تبیین کند. بهطور کلی، یافتههای مطالعه حاضر نشان میدهند که مشارکت بیشتر در فعالیتبدنی با سطوح بالاتر تابآوری،توانمندی اجتماعی و تعادل در کودکان همراه است؛ موضوعی که میتواند در برنامهریزیهای تربیتبدنی و مداخلات مدارس ابتدایی مورد توجه قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| تابآوری، توانمندی اجتماعی، فعالیت بدنی، مدرسه پویا |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
